Η 1η Απριλίου αποτελεί μέρα μνήμης και τιμής για τον απανταχού Ελληνισμό της  Κύπρου. Σαν σήμερα πρίν από 57 χρόνια γράφτηκε η πίο χρυσή σελίδα στην ιστορία των  Ελλήνων της Κύπρου όπου ολόκληρος ο Κυπριακός Ελληνισμός, αφουγκραζόμενος τον  προαιώνιο πόθο όλων των Κυπρίων δια μέσου των αιώνων, ξεκίνησε τον άνισο ένοπλο  αγώνα κατά της αποικιοκρατικής Μεγάλης Βρετανίας. Αγώνα τιτάνιο με στόχο την  Ελευθερία και την Ένωση της μεγαλονήσου, μετά της μητρός Ελλάδος. Η Ένωσις δεν  ήταν βέβαια πόθος μόνο των Ελλήνων και των Κυπρίων, αλλά ολόκληρου του έθνους.

Οι Άγγλοι είχαν εκμεταλλευθεί πολλάκις την επιθυμία των Ελλήνων και των Κυπρίων  για την Ένωση με την Ελλάδα. Κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο υποσχέθηκαν την  Κύπρο στην Ελλάδα υπό τον όρο αυτή να εγκαταλείψει την ουδετερότητα, ενώ κατά τον  Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έπραξαν το ίδιο για να εξασφαλίσουν τη συμμαχία της. Οι  Άγγλοι δεν κράτησαν ποτέ τον λόγο τους. Αντίθετα, προετοίμαζαν χάρτες και  προωθούσαν διχοτομική λύση στην Κύπρο. Η Κύπρος δεν έμελλε επομένως να γλιτώσει  από την περίφημη πολιτική τους, το «διαίρει και βασίλευε» που εφάρμοσαν σε όλες τις  πρώην αποικίες τους.

Οι Έλληνες της Κύπρου συνειδητοποιώντας τις προθέσεις των Άγγλων προχώρησαν στην ένοπλη σύγκρουση. Ήταν η μοναδική διέξοδος που θα απέτρεπε τα σχέδια τους και που θα οδηγούσε στην πολυπόθητη Ένωση. Κανείς δε μπορούσε να φανταστεί πως μία χούφτα αμούστακων παλικαριών με πενιχρό εξοπλισμό, χωρίς στρατιωτική παιδεία, θα μπορούσε να αντιμετωπίσει νικηφόρα τους θριαμβευτές του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, τον «ένδοξο»  Βρετανικό στρατό που ξεπερνούσε τότε τις 40.000 στην Κύπρο. Χαρακτηριστικά, οι Άγγλοι αξιωματούχοι στην Μεγάλη Βρετανία, εξέλαβαν ως πρωταπριλιάτικο αστείο τα αγωνιώδη τηλεγραφήματα που έφταναν από την Κύπρο και μιλούσαν για την εξέγερση και τους πρώτους τους νεκρούς. Η ΕΟΚΑ (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών) είχε ξεκινήσει τη δράση της και ήταν ασταμάτητη.

Οι Άγγλοι προσπάθησαν να κάμψουν το φρόνημα του Κυπριακού Ελληνισμού με κάθε τρόπο. Χρησιμοποίησαν κάθε είδους τρομοκρατία. Συνελάμβαναν ακόμα και μαθητές, βασάνιζαν με πρωτοφανή λύσσα, εκτέλεσαν, δολοφόνησαν, κρέμασαν, βεβήλωσαν, λεηλάτησαν και πυρπόλησαν ναούς, έκλεισαν σχολεία…

Δεν τους λύγισαν όμως τα βασανιστήρια, ούτε οι στερήσεις, δεν τους έκαμψε η ψυχολογική πίεση των βασανιστών τους, δεν δείλιασαν μπροστά στον θάνατο. Αντίθετα, τα παλικάρια μας έμειναν στον τόπο της μάχης για να γίνουν ολοκαύτωμα σε υπόγεια κρησφύγετα, για να πέσουν νεκροί μπροστά στην αγχόνη. Γνώριζαν καλά πως με τον θάνατό τους, θα φωτιζόταν περισσότερο ο ήλιος της δικαιοσύνης.

“Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου,
κανένας δεν εβρέθηκεν για να την-ι-ξηλείψη,
κανένας, γιατί σιέπει την που τάψη ο Θεός μου.
Η Ρωμιοσύνη εν να χαθή, όντας ο κόσμος λείψη!”

Φ.Π.Κ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ ΗΒ

Η Ελληνική επανάσταση του 1821 αποτελεί τον αγώνα για απελευθέρωση του Ελληνικού έθνους από τον οθωμανικό ζυγό. Ο αγώνας προετοιμάστηκε από τη Φιλική Εταιρεία η οποία ιδρύθηκε το 1814 στην Οδησσό της Ρωσίας από τον Εμμανουήλ Ξάνθο, το Νικόλαο Σκουφά και τον Αθανάσιο Τσακάλωφ.

Η δράση της Εταιρείας των Φιλικών δεν περιορίστηκε μόνο στον Ελλαδικό χώρο αλλά και εκτός συνόρων, αφού κατάφεραν να δημιουργήσουν μία τάση φιλελληνισμού ανάμεσα στους Ευρωπαίους και να επηρεάσουν θετικά τις μεγάλες δυνάμεις της εποχής.

Στις 25 Μαρτίου του 1821, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ευλόγησε το λάβαρο της Επανάστασης και κήρυξε την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης στο μοναστήρι της Αγίας Λαύρας. Με εθνική υπερηφάνεια εορτάζουμε ευλαβικά την επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821 και ταυτόχρονα, με θρησκευτική ευλάβεια, τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.

Η 25η Μαρτίου είναι γιορτή της θρησκείας μας και γιορτή της ελευθερία μας. Ο εορτασμός της επετείου της 25ης Μαρτίου 1821, είναι ο ελάχιστος φόρος τιμής που οφείλουμε προς τους πρόγονους μας, που προσέφεραν την ιδία τους την ζωή, για να προστατέψουν τα ιερά και τα όσια του έθνους μας.

Η επανάσταση του ‘21 θεωρείτε από τους σημαντικότερους σταθμούς της Ελληνικής ιστορίας αφού οι Έλληνες κατάφεραν να κερδίσουν την ελευθερία τους μετά από 400 χρόνια σκλαβιάς. Οι πιέσεις του Οθωμανού κατακτητή ο οποίος εκδήλωνε τη σκληρότητα του με σφαγές, αρπαγές καταστροφές, παιδομάζωμα, φορολογίες, δεν κατάφεραν να υποδουλώσουν την Ελληνική ψυχή, έτσι οι απανταχού Έλληνες αγωνίστηκαν με ζήλο σε όλα τα μέρη της Ελλάδας για την σωτηρία της πατρίδας, της θρησκείας και της οικογένειας.

Αξιοσημείωτη ήταν και η συμβολή τόσο των γυναικών όσο και των κληρικών στον αγώνα οι οποίοι αγωνίστηκαν με σθένος για την σωτηρία του έθνους χωρίς να λυγίσουν μπροστά στα δεινά και στην φοβέρα των γενίτσαρων. Η καθολικότητα του αγώνος καθρεφτίζεται στον λόγο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

«Όταν αποφασίσαμε να κάμουμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε, ούτε πόσοι είμεθα, ούτε πως δεν έχουμε άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε; «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με τα σιταροκάραβα βατσέλια». Αλλά ως μια βροχή, έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της Ελευθερίας μας και όλοι και οι κληρικοί και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτόν το σκοπό και εκάμαμε την επανάσταση».

Για τέσσερις αιώνες ένα ολόκληρο Έθνος στάθηκε ακλόνητο στις αρχές του, δεν υποδουλώθηκε και υπέμεινε με καταπληκτικό θάρρος και αλύγιστη καρτερία, την στιγμή της ελευθερίας. Όταν έφτασε η στιγμή του μεγάλου ξεσηκωμού με αυταπάρνηση έτρεξαν όλοι στο πρόσταγμα της πατρίδας.

Οι λέξεις είναι μικρές για να περιγράψουν τη σημασία αυτού του αλτρουιστικού αγώνα. “Ο Θεός είχε υπογράψει την ελευθερία της Ελλάδας και δεν επήρε πίσω την υπογραφή του”. Το Ελληνικό Γένος είχε πάρει την μεγάλη απόφαση, “Ελευθερία ή Θάνατος”. Η ελληνική ιστορία στο σύνολο της φανερώνει ένα λαό που ξέρει να αγωνίζεται, να πολεμά και να κερδίζει. Το έθνος που ύμνησε όσο κανένα άλλο την Ελευθερία, της έδωσε για ακόμη μια φορά σάρκα και οστά μέσα από τις θυσίες του, το ελληνικό πνεύμα δεν πτοήθηκε από 400 χρόνια σκλαβιάς, ο πόθος για ελευθερία παρέμεινε ακλόνητος.

Οι προστάτες της ελευθερίας στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και είδαν την μεγαλύτερή τους επιθυμία να γίνεται πραγματικότητα, είδαν τον ήλιο ν’ ανατέλλει ελεύθερος πάνω από την πολυβασανισμένη αλλά ποτέ υποταγμένη Ελλάδα.

Άντρεα Μανώλη
Φ.Π.Κ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ ΗΒ

Η Φ.Π.Κ. ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ ΗΒ τιμά σήμερα τη μνήμη του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, ενός εκ των μεγαλύτερων ηρώων της Κυπριακής ιστορίας.

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης γεννήθηκε στην Τσάδα της Πάφου, στις 28 Φεβρουαρίου 1938. Ήταν το τέταρτο παιδί της οικογένειας του Μιλτιάδη. Ο Ευαγόρας στα 15 του έτη πρωτοστάτησε στον απελευθερωτικό αγώνα 55-59 αρχής γενομένης της αναρρίχησης του στον ιστό στο «Ιακώβιο Γυμναστήριο» όπου κατεβάζει και σκίζει την Αγγλική σημαία ως ένδειξη διαμαρτυρίας προς τον Άγγλο κατακτητή.

Σε ηλικία 17 χρόνων, ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης εγκαταλείπει το σχολείο και εντάσσεται στις αντάρτικες ομάδες της ΕΟΚΑ. Στις 17 Νοεμβρίου, λαμβάνει μέρος στις διαμαρτυρίες που οργάνωσε η ΑΝΕ (Άλκιμος Νεολαία ΕΟΚΑ) όπου συλλαμβάνεται και κατηγορείται για οχλαγωγία. Η δίκη αναβάλλεται για το Δεκέμβριο και μια μέρα πριν από την διεξαγωγή της δίκης ο Ευαγόρας παίρνει την μεγάλη απόφαση για να ανέβει στα βουνά και να πολεμήσει για την ανεξαρτησία της Κύπρου ενάντια στους Άγγλους κατακτητές.
Στο θρανίο του βρέθηκε το σημείωμα που είχε αφήσει:

Παλιοί συμμαθηταί, Αυτή την ώρα κάποιος λείπει ανάμεσά σας, κάποιος που φεύγει αναζητώντας λίγο ελεύθερο αέρα, κάποιος που μπορεί να μη τον ξαναδείτε παρά μόνο νεκρό. Μην κλάψετε στον τάφο του, Δεν κάνει να τον κλαίτε. Λίγα λουλούδια του Μαγιού σκορπάτε του στον τάφο. Του φτάνει αυτό ΜΟΝΑΧΑ.

Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια
να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά.
Θ’ αφήσω αδέλφια συγγενείς, τη μάνα, τον πατέρα
μες τα λαγκάδια πέρα και στις βουνοπλαγιές.
Ψάχνοντας για τη Λευτεριά θα ‘χω παρέα μόνη
κατάλευκο το χιόνι, βουνά και ρεματιές.
Τώρα κι αν είναι χειμωνιά, θα ‘ρθει το καλοκαίρι
Τη Λευτεριά να φέρει σε πόλεις και χωριά.
Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια
να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά.
Τα σκαλοπάτια θ’ ανεβώ, θα μπω σ’ ένα παλάτι,
το ξέρω θα ‘ν’ απάτη, δεν θά ‘ναι αληθινό.
Μεσ΄ το παλάτι θα γυρνώ ώσπου να βρω τον θρόνο,
βασίλισσα μια μόνο να κάθεται σ’ αυτό.
Κόρη πανώρια θα της πω, άνοιξε τα φτερά σου
και πάρε με κοντά σου, μονάχα αυτό ζητώ.

Γεια σας παλιοί συμμαθηταί. Τα τελευταία λόγια τα γράφω σήμερα για σας. Κι όποιος θελήσει για να βρει ένα χαμένο αδελφό, ένα παλιό του φίλο, ας πάρει μιαν ανηφοριά ας πάρει μονοπάτια να βρει τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά. Με την ελευθερία μαζί, μπορεί να βρει και μένα. Αν ζω, θα μ’ βρει εκεί.

Ευαγόρας Παλληκαρίδης

Στις 18 Δεκεμβρίου 1956 ο Ευαγόρας συλλαμβάνεται για παράνομη κατοχή οπλισμού και πυρομαχικών. Στη δίκη δε δίστασε να παραδεχτεί την ενοχή του δηλώνοντας:
«Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο».

Απαγχονίστηκε στις 13 Μαρτίου 1957, σε ηλικία μόλις 18 ετών. Ήταν ο νεαρότερος αλλά και ο τελευταίος αγωνιστής που απαγχονίστηκε από τους Άγγλους έπειτα από της άρνηση της Ελισάβετ Αλεξάνδρας Μαρίας, βασίλισσας του Ηνωμένου Βασιλείου και άλλων 15 κυρίαρχων κρατών, για παραχώρηση βασιλικής χάρης παρά τις πιέσεις και την κινητοποίηση της διεθνούς κοινότητας.

Ο τάφος του Ευαγόρα βρίσκεται στα Φυλακισμένα Μνήματα στη Λευκωσία.

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ
ΑΘΑΝΑΤΟΣ

Φ.Π.Κ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ ΗΒ

ΥΓ
Έπειτα από παρερμήνευση συγκεκριμένης φράσης στο πιο πάνω άρθρο το Κ.Σ. της Φ.Π.Κ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ ΗΒ θέλει να διασαφηνίσει το εν λόγω κείμενο.

Η έκφραση που χρησιμοποιήθηκε “Ανεξαρτησία ενάντια στους Άγγλους” αποτελεί επίρρημα (ενάντια = επίρρ. : α.~ σε, σε θέση πρόθεσης, αντίθετα προς την κατεύθυνση κάποιου• κόντρα σε) “ενάντια στους Άγγλους” άρα σε καμία περίπτωση δεν τίθεται θέμα περί αγώνος για ανεξαρτησία της Κύπρου αλλά για ανεξαρτησία από τους Άγγλους. Η πρόταση δεν τελείωνε στο “Ανεξαρτησία της Κύπρου”. Εξάλλου, το άρθρο, αρχής γενομένης, διασαφηνίζει ότι, ο αγώνας του 55-59 ήταν ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΣ, άρα δεν τίθεται λόγος αμφισβήτησης.

Εξάλλου, σε προηγούμενη μας ανακοίνωση στις 3 Μαρτίου 2012, για τη μνήμη του υπαρχηγού της Ε.Ο.Κ.Α. Γρηγόρη Αυξεντίου, αναφέρουμε χαρακτηριστικά “ …της Ε.Ο.Κ.Α., της μεγαλύτερης απελευθερωτικής οργάνωσης της Κύπρου, με κύριο στόχο την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. ” Η ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ ουδέποτε παραγνώρισε τον αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. και με πλήρη σεβασμό προς τους ήρωες παρίσταται σε κάθε Εθνικό μνημόσυνο και τιμά τον πιο ιερό αγώνα του Κυπριακού Ελληνισμού για απελευθέρωση και Ένωση με τη μητέρα Ελλάδα.

Φ.Π.Κ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ ΗΒ

Μια αρκετά δύσκολη περίοδος ξεκινά αύριο 8 Μαρτίου 2012 για τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια. Η ολομέλεια του Ανώτατου δικαστηρίου θα αποφασίσει αν η άρση ασυλίας του θα επιτραπεί ώστε να κατηγορηθεί από τις οικογένειες των θυμάτων της τραγωδίας, η οποία έσπειρε τον πόνο και τη θλίψη στο νησί μας την 11η Ιουλίου.

Το Ανώτατο δικαστήριο καλείται να εξετάσει κρίσιμα ερωτήματα στις τρεις διαφορετικές αιτήσεις που έχουν κατατεθεί από τους δικηγόρους των οικογενειών των θυμάτων, Θεοφίλου, Ηρακλέους και Ιωαννίδη. Τα ερωτήματα είναι τα ακόλουθα:
1. Εάν η πρόκληση θανάτου εξ αμελείας αποτελεί ή όχι ατιμωτικό αδίκημα
2. Τι θεωρείται ατιμωτικό αδίκημα σύμφωνα με το Σύνταγμα της Δημοκρατίας
3. Θα ζητηθεί ερμηνεία των προνοιών του Συντάγματος σ’ ότι αφορά στο λειτούργημα του Προέδρου της Δημοκρατίας
4. Ερώτημα που αφορά στις αποφάσεις που λαμβάνονται είτε από τον Πρόεδρο είτε από το Υπουργικό Συμβούλιο

Αναμένουμε λοιπόν τις εξελίξεις για το αν ο Πρόεδρος θα συμπεριληφθεί στο κατηγορητήριο και στις ποινικές έρευνες, ο οποίος σύμφωνα με τον Χ. Τριανταφυλλίδη «είχε τον τελευταίο λόγο για καταστροφή της πυρίτιδας ή την άλλως πως διάθεση της ώστε να παύσουν να εγκυμονούνται κίνδυνοι της αυτανάφλεξης και έκρηξης».

Η θέση του γενικού εισαγγελέα αναμένεται επίσης με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τον οποίο υπάρχει διαφωνία όσο αφορά την ερμηνεία των σχετικών συνταγματικών διατάξεων.
Αυτή είναι η πρώτη φορά που τίθεται θέμα ασυλίας Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενώπιον του δικαστηρίου όπως δήλωσε και ο δικηγόρος Χρίστος Τριανταφυλλίδης. Μετά την απόφαση του δικαστηρίου, εάν τελικά δοθεί η άδεια για αγορεύσεις, θα ξεκαθαρίσει και τι ακριβώς προβλέπει το Σύνταγμα για τον Πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια.

Πάντως, θεωρείται απορίας άξιον πως αντιμετωπίζει ο ίδιος ο πρόεδρος το εν λόγω θέμα για το γεγονός ότι τίθεται θέμα άρσης της ασυλίας του ΠτΔ με ενδεχόμενη τη συμπερίληψη του στο κατηγορητήριο για ποινικές διώξεις για την τραγωδία, πέραν της επίρρηψης σοβαρότατων ευθυνών του πορίσματος Πολυβίου, την ίδια ώρα που ο ίδιος ο Δ. Χριστόφιας αρνείται οποιαδήποτε ευθύνη έστω σε πολιτικό επίπεδο.

Κατερίνα Καλαϊτζάκη

Φ.Π.Κ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ ΗΒ

Ο Γρηγόρης Αυξεντίου γεννήθηκε στη Λύση της επαρχίας Αμμοχώστου στις 22 Φεβρουαρίου 1928. Σπούδασε στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών της Ελλάδας και υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό, με το βαθμό του Έφεδρου Ανθυπολοχαγού.

Ο Αυξεντίου ήταν ο πρώτος τομεάρχης της ΕΟΚΑ στην περιοχή Αμμοχώστου και γρήγορα μπήκε στον αγώνα κατά των Άγγλων. Οι ηγετικές του ικανότητες γρήγορα αναγνωρίστηκαν από τον Γεώργιο Γρίβα Διγενή έτσι του δόθηκε η θέση του υπαρχηγού της Ε.Ο.Κ.Α, της μεγαλύτερης απελευθερωτικής οργάνωσης της Κύπρου, με κύριο στόχο την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

Σαν σήμερα στις 3 Μαρτίου 1957 ο Σταυραετός του μαχαιρά, ο Γρηγόρης Αυξεντίου, έδινε μαθήματα ηρωισμού και ζωής. Κατάφερε με την αυτοθυσία του να νικήσει τη ζωή και να εμπνεύσει όλους τους πατριώτες με τον ηρωικό του θάνατο. Ο υπαρχηγός της Ε.Ο.Κ.Α. με τον ηρωισμό του κατάφερε να περάσει στο πάνθεον της ιστορίας.

Το απόγευμα της 2ας Μαρτίου 1957 μετά από προδοσία οι Άγγλοι κατακτητές περικύκλωσαν το κρησφύγετο του Αυξεντίου και των συναγωνιστών του ζητώντας τους να παραδοθούν. Ο «Ζήδρος» , αγνοώντας την διαταγή του ανθυπολοχαγού Μίντλετον ο οποίος φώναξε στον Γρηγόρη και στους άντρες του να παραδοθούν, πέφτει μαχόμενος στο κρησφύγετο του στο Μαχαιρά. Ο Γρηγόρης ζητά απο τους συναγωνιστές του να παραδοθούν για να σωθούν ενώ ο ίδιος παραμένει στο κρησφύγετο του και οσάν ένας άλλος Λεωνίδας αποκρίθηκε στον κατακτητή με την αρχαία ελληνική ρηματική φράση «Μολών λαβέ».

Αμέσως μετά στρατιώτες όρμησαν μέσα στην σπηλιά όπου ο ήρωας μας τους υποδέχτηκε με καταιγιστικά πυρά. Οι Βρετανοί οπισθοχώρησαν και αναγκάστηκαν να ζητήσουν ενισχύσεις ούτος ώστε να υποτάξουν τον φλογερό επαναστάτη. Μετά από μια πολύωρη μάχη οι Άγγλοι κατακτητές στέλνουν στο κρησφύγετο, τον συναγωνιστή του Αυξεντίου, Αυγουστή Ευσταθίου ούτως ώστε να δει εάν ο Γρηγόρης είναι νεκρός. Ο Αυγουστής παρέμεινε στο πλευρό του Γρηγόρη μέχρι το τέλος προσπαθώντας να απωθήσουν τον Αγγλικό ζυγό. Οι Άγγλοι ανήμποροι να ανταπεξέλθουν μπροστά στο ηρωισμό των αντρών αποφασίζουν να περιλούσουν το κρησφύγετο με βενζίνη και να κάψουν τους δύο ήρωες ζωντανούς. Οι φλόγες έζωσαν τον Γρηγόρη ενώ ο Αυγουστής κατάφερε να διαφύγει με σοβαρά εγκαύματα.

Οι τελευταίες λέξεις του Γρηγόρη προς τον συναγωνιστή του Αυγουστή ήταν «Μη φοβάσαι Ματρόζο, μη φοβάσαι». Ο φόβος και ο θάνατος μπροστά στην θυσία του Γρηγόρη ήσαν λέξεις άγνωστες, λέξεις ανούσιες, μικρές… Το καμένο σώμα του θάφτηκε στις 4 Μαρτίου στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας, στο χώρο που είναι γνωστός σήμερα ως «Τα φυλακισμένα μνήματα» από τους Άγγλους στρατιώτες υπό τον φόβο λαϊκών εκδηλώσεων.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως πολλοί Έλληνες και ξένοι ποιητές εμπνεύστηκαν από τον ηρωισμό και την αυτοθυσία του Γρηγόρη Αυξεντίου και έγραψαν ποιήματα προς τιμήν του. Μέχρι και την τελευταία στιγμή ο Σταυραετός του μαχαιρά επέλεξε να αυτοθυσιαστεί στέλνοντας μηνύματα πατριωτισμού όχι μόνο στους απανταχού Έλληνες της Κύπρου αλλά σε όλη την οικουμένη και ταυτοχρόνος γινόταν φάρος και εμπνευστής για τους συναγωνιστές του και για τις μελλοντικές γενεές.

Άντρεα Μανώλη
Φ.Π.Κ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ ΗΒ

Φίλοι της Φ.Π.Κ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ Η.Β.,

Εκ μέρους του κεντρικού συμβουλίου της Φ.Π.Κ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ Η.Β., θέλουμε να εκφράσουμε τις θερμές μας ευχαριστίες στον κάθε φοιτητή ξεχωριστά για την ψήφο εμπιστοσύνης που έδωσε στην παράταξή μας αναδεικνύοντας μας την πιο μεγάλη φοιτητική δύναμη του Η.Β. στις εκλογές του Σαββάτου.

Το 33.7% και οι 1004 ψήφοι οι οποίοι αποτελούν ρεκόρ στην ιστορία των εκλογών της Ε.Φ.Ε.Κ. για την Φ.Π.Κ. ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ Η.Β., μιλούν από μόνα τους. Η άνοδος της τάξης του 6.5% σηματοδοτεί το πιο ηχηρό μήνυμα των φοιτητών, ένα μήνυμα ριζικής αλλαγής.

ΕΣΕΙΣ λοιπόν, στείλατε το μήνυμα σε αυτούς που μας έχουν πάρει χρόνια πίσω, σε αυτούς που ασπάζονται ιδεολογίες που μόνο με το 2012 δεν μπορούν να συμβαδίσουν αλλά και σε αυτούς που θυσιάζουν τα ιερά σύμβολα της πατρίδας μας στον βωμό των εκλογών. Πέραν τούτου, στείλατε το μήνυμα και σε μας, για να συνεχίσουμε με τον ίδιο ζήλο και αποφασιστικότητα τον αγώνα που κάνουμε καθημερινά.

Η ψήφος εμπιστοσύνης που δώσατε στην παράταξη μας, μας τονίζει ότι έχουμε ακόμα πιο πολλές ευθύνες απέναντι στον κάθε φοιτητή για να συνεχίσουμε τον αγώνα μας για τα δικαιώματα και της διεκδικήσεις του φοιτητικού κινήματος. Η Κύπρος διέρχεται μια κρίσιμη περίοδο, τόσο στην εσωτερική διακυβέρνηση όσο και στην εξωτερική πολιτική. Οι προκλήσεις που έχουμε να αντιμετωπίσουμε είναι πάρα πολλές, και τις πλείστες των περιπτώσεων είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τον φοιτητικό γίγνεσθαι. Η Φ.Π.Κ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ Η.Β. πρωτοστάτησε σε πολλούς αγώνες και με τη δικη σας ώθηση, μας δίνετε τη δύναμη να συνεχίσουμε να το πράττουμε με τον ίδιο ζήλο. Δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε να πρωτοστατούμε σε κάθε αγώνα για να βγούμε νικητές από κάθε μάχη.

Και πάλι ένα μεγάλο ευχαριστώ από όλους εμάς, που ενώσατε τη δική σας φωνή με τη δική μας.

Κ.Σ.
Φ.Π.Κ. ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ Η.Β.

Είναι ωραίο να ΑΚΟΥΣ, να ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΣΑΙ, να ΜΙΛΑΣ, να ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣ τις εξελίξεις. Είναι ακόμα πιο ωραίο, όμως, να ΑΝΑΖΗΤΑΣ, να ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙΣ, να είσαι ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΣ!!!

Φίλοι της ΔΗ.Κ.Φ.Α ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗΣ H.B. ,

• Είσαστε εσείς που υποστηρίζετε τον άνθρωπο που ευθύνεται για την μεγαλύτερη τραγωδία μετά το 1974.
• Είσαστε εσείς, που υποστηρίζετε τον άνθρωπο που στο διάγγελμα του (14/7/2011) δεν μπήκε καν στο κόπο να απολογηθεί για το κακό που επέφερε στην Κύπρο μας.
• Είσαστε εσείς που υποστηρίζετε τον άνθρωπο που κατονόμασε τις γυναίκες, τα βρέφη στα καροτσάκια, τους ηλικιωμένους και τους φοιτητές πραξικοπηματίες: «Ως σαν πραξικοπηματίες, προσπάθησαν να καταλύσουν για δεύτερη φορά την δημοκρατία» Δημήτρης Χριστόφιας, 14/7/2011

  Continue reading »